28 October 2026 | Reflectie
Vreugde en verdriet... allebei
Daar sta ik dan, midden in de bossen van Limoges (Frankrijk), omringd door stilte, groen en verwondering en tegelijk een verscheurd gevoel door alles wat er de afgelopen dagen is gebeurd in Limoges.
De vele edelherten, nachtuilen en andere prachtige dieren mogen me verwonderen. De bossen zijn zo groen als mos en de paddenstoelen zijn zo mooi als kunstwerken: groot en elegant.
De Franse bossen zijn ruig en er zijn weinig passanten die je tegenkomt. Echt het soort bos dat ik soms mis in Nederland.
De omgeving waarin we leven, bepaalt voor een groot gedeelte wie we worden. Door even een week uit het drukke Nederland te stappen, ontdek ik weer hoe het is om me te verwonderen over de natuur. Dat alleen al geeft me nieuwe energie en ruimte voor nieuwe inzichten.
Na thuiskomst lees ik nu opeens alle nieuwsberichten over Limoges, de stad waar we afgelopen week op vakantie waren. De stad met de mooie, indrukwekkende gebouwen, waaronder het gemeentehuis, dat nu is afgebrand.
Het is een vreemde gewaarwording om na een heerlijke, diepe en bezinnende week in de wilde bossen van Frankrijk weer thuis te zijn en te zien hoe het land langzaamaan in een storm van onderlinge strijd terechtkomt.
Met een dubbel gevoel typ ik deze LinkedIn-blog. Aan de ene kant kijk ik terug op een heel mooie, diepe en bezinnende week. Aan de andere kant laat ik een Frankrijk achter dat verscheurd is.
Zo werkt het leven soms ook: verschillende emoties kunnen naast elkaar bestaan, zoals vreugde en verdriet.
en........misschien zit de kunst van het leven niet in het kiezen tussen vreugde en verdriet, maar in het leren toelaten van allebei.
Ik werk als buitenpsycholoog via Praktijk Sepora, waar ik buitenbehandelingen aanbied, net zoals bij een reguliere psycholoog, maar dan in de buitenlucht.
Get in touch